Hayırdır ne bu telaş? Ölüme mi geç kalıyoruz? Neyin ardına düştük yine böyle hırslı böyle öfkeli,böyle körü körüne,böyle fütursuz,böyle ahlaksız bir aşkcasına,hani denir ya nefsinin kölesi ha işte öylece…

Hayırdır bu ne acele? Geç mi kaldık yaşamaya,yaşlanmaya?Dünyada bir yer edineyim kaygısıyla ölüme koşmak niye? Evler mermerden mezar,arabalar hep son yolculuğa gidiyor,lüks bir cenaze töreni hayat.Biz sevmeye bile vakit bulamazken, kime miras yaşamak? Kime emanet ömrümüz? Doğmamış çocuklarımıza lüks bir mezarlık vaat ederken yaşayanlar hep mutsuz.

Biz dereyi görmeden paçalarımız ıslandı.Mutlu olmak için hala erken mi?..